Истиқлолият барои ҳар як миллат муқаддастарин ва арзишмандтарин дастоварди давлатдорӣ ба шумор меравад. Соҳибистиқлол гардидани Ҷумҳурии Тоҷикистон барои мардуми тоҷик оғози марҳилаи нави таърихӣ буда, барои рушди давлат, таҳкими худшиносии миллӣ ва эҳёи арзишҳои фарҳангиву маънавӣ заминаи устувор фароҳам овард.
35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳар як шаҳрванди кишвар санаи муҳим ва хотирмон мебошад. Ин ҷашни бузург моро водор месозад, ки ба гузаштаи пурифтихори миллат назар афканда, дастовардҳои даврони соҳибистиқлолиро қадр намоем ва барои ояндаи боз ҳам ободу осудаи Ватани азиз саҳми худро гузорем.
Дар солҳои соҳибистиқлолӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон ба дастовардҳои назаррас ноил гардид. Рушди соҳаҳои иқтисодиву иҷтимоӣ, бунёди роҳҳо, мактабҳо, муассисаҳои тиббӣ, корхонаҳо ва дигар иншооти муҳими кишвар аз корҳои созандагии замони истиқлолият шаҳодат медиҳанд.
Сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ аз бузургтарин арзишҳои ҷомеаи мо мебошад. Зеро танҳо дар фазои орому осуда метавон давлатро пеш бурд, иқтисодро рушд дод, илму маорифро инкишоф бахшид ва барои насли нав ояндаи дурахшон сохт.
Имрӯз вазифаи ҳар як шаҳрванди ватандӯст аз он иборат аст, ки Истиқлолияти давлатиро ҳифз намояд, ба Ватан содиқ бошад, қонунҳоро эҳтиром кунад ва дар ободии диёри худ саҳм гузорад. Хусусан, ҷавонон бояд бо дониш, маърифат ва меҳнати созанда дар пешрафти Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳми арзанда гузоранд.
35-солагии Истиқлолият танҳо як санаи тақвимӣ нест. Он рамзи худшиносӣ, ватандӯстӣ, ягонагӣ ва ормонҳои неки мардуми тоҷик мебошад. Бигзор парчами Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамеша парафшон бошад ва Ватани маҳбуби мо рӯз ба рӯз ободу пешрафта гардад.
Истиқлол, эй ифтихори тоҷикон,
Туӣ бахти ҷовидони тоҷикон.
Бо Ваҳдат обод бод ин мулки мо,
Поянда бод Тоҷикистони тоҷикон!
Қайд бояд кард, миллате, ки соҳиби давлати мустақил аст, метавонад роҳи рушди сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии худро мустақилона муайян намуда, арзишҳои миллӣ, забон, таърих ва фарҳанги худро ҳифз ва барои наслҳои оянда нигоҳ дорад.
Барои миллати тоҷик Истиқлолияти давлатӣ маънои бузург ва аҳамияти хоса дорад. Зеро тоҷикон соҳиби таърихи чандинҳазорсола, фарҳанги ғанӣ ва анъанаҳои бузурги давлатдорӣ мебошанд. Эълон гардидани Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон марҳилаи нави таърихи давлатдории тоҷиконро оғоз бахшид ва барои эҳёи арзишҳои миллӣ имкониятҳои васеъ фароҳам овард.
Имрӯз мардуми Тоҷикистон 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро бо эҳсоси баланди ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ ва шукргузорӣ аз сулҳу суботи кишвар таҷлил менамоянд. Ин сана моро водор месозад, ки роҳи тайкардаи давлатро аз назар гузаронем, дастовардҳои даврони истиқлолиятро арзёбӣ намоем ва масъулияти худро дар назди ояндаи Ватан бештар эҳсос кунем.
Солҳои аввали соҳибистиқлолӣ барои Тоҷикистон давраи мураккабу пурмасъулият буд. Кишвар бо мушкилоти зиёди сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоӣ рӯ ба рӯ гардид. Дар чунин шароити ҳассос ҳифзи давлатдорӣ, нигоҳ доштани якпорчагии мамлакат ва барқарор намудани сулҳу субот аҳамияти аввалиндараҷа дошт.
Дар ин марҳилаи тақдирсоз роҳбарии давлатро Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бар зимма гирифта, барои пешрафт ва сохтани давлати муосир талош намуданд. Бо интихоби роҳи сулҳ, ваҳдат ва созандагӣ барои Тоҷикистон марҳилаи нави давлатсозӣ оғоз гардид.
Имрӯз метавон бо ифтихор гуфт, ки таҳкими давлатдории миллӣ, барқарор намудани сулҳу оромӣ ва фароҳам овардани замина барои рушди минбаъдаи кишвар аз муҳимтарин дастовардҳои даврони истиқлолият мебошад.
Дар таърихи Тоҷикистони соҳибистиқлол номи Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо раванди таҳкими давлатдорӣ, сулҳу ваҳдати миллӣ ва корҳои созандагӣ алоқаманд мебошад.
Яке аз масъалаҳои асосӣ дар солҳои аввали давлатдории навини Тоҷикон расидан ба сулҳу ризоияти миллӣ буд. Гуфтугӯ, ҳамдигарфаҳмӣ ва муттаҳид намудани неруҳои гуногуни ҷомеа барои барқарор гардидани фазои сулҳу оромӣ замина гузошт.
Сулҳ барои Тоҷикистон танҳо хотираи таърихӣ нест. Он асоси тамоми пешрафтҳои минбаъдаи кишвар мебошад. Дар шароити сулҳу субот давлат имконият пайдо кард, ки ба рушди иқтисод, сохтмони иншооти иҷтимоӣ, рушди маорифу тандурустӣ, энергетика, роҳсозӣ ва дигар соҳаҳо таваҷҷуҳ намояд.
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайваста таъкид менамоянд, ки ҳифзи сулҳу ваҳдат ва истиқлолияти давлатӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад. Ин андеша имрӯз низ аҳамияти бузург дорад, зеро пешрафти давлат пеш аз ҳама ба оромӣ ва ягонагии ҷомеа вобаста мебошад.
Равзалиев Аслиддин Шобидинович
омӯзгори кафедраи забони давлатӣ ва забонҳои хориҷии Донишкадаи кӯҳию металлургии Тоҷикистон