ҲУСНИ МАҚТАЪ

Портрети Кабирӣ бофтаю сохтаи журналистони худбохта ва коршиносони фурӯхташуда аст. Агар рангу борашро бишӯем, каззоберо хоҳем дид, ки мехоҳад ба ҳама дар зери барфу жола каванда бипӯшонад ва худ аз паси панҷара ба онон бинигарад. Бо ҳамон табассуми сохта, муғамбирона Муфассал…

ВА АММО БАЪД

Ё ҲАРФҲОЕ, КИ БАРВАҚТ БОЯД ГУФТА МЕШУДАНД… Ба ошиқони Кабирӣ, ки ӯро танҳо ба ивази як луқма нон ё баровардани эҳтиёҷе парастиш мекунанд, гуфтание надорам, ин интихоби онҳост. Аммо дилам ба ононе, месӯзад, ки то ҳол бовар доранд, ки бо Муфассал…

РӮБИНОН Ё МУАРРИФИИ ТИФЛ

Илми тиб дар айёми мо хеле рушд ёфтааст. Пизишкон бо хоҳиши падар ҳама корро карданд, то тифл дар арафаи конфронси Варшава ба дунё чашм кушояд. Аммо Қадамшоҳ Исматов бовар дорад, ки илм ҳеч аст, ин ҷо нақши асосиро сеҳру ҷоду Муфассал…

ТИФЛЕ, КИ МАРИЗ БА ДУНЁ ОМАД…

Тифле, ки се сол Кабирӣ дар интизораш буд, дар Варшава таваллуд шуд. Рӯзи мавлудаш ҳама падару падархондҳояш ҳатто дастобадаст рақсиданд. Рақсе нестандарҷаҳон. Дар зери оҳанги “Дубора созамат Ватан”. Зуд бадхоҳон шоҳбайтро дигар карданд: “Дубора сӮзамат Ватан!”. Ба навзод номе зебо ниҳоданд: Муфассал…

АРӮСИ ХОНАМОНДА ВА ДОМОДИ ПУШАЙМОНХӮРДА

Пас аз хомӯшии мадиду аврупоӣ шудан, Кабирӣ бояд қабл аз ҳама ба спонсорҳояш нишон медод, ки ӯ “шикаст хӯрда бошад ҳам, пош нахӯрдааст”. Ҳатто худро сафед ҳам мекард: “мо дар дохил будем ва даступоямон баста буд. Акнун, ки дар хориҷаем, Муфассал…

ЯК ОППОЗИТСИЯ, ЯК БУТ, ЯК ЯКДОНА

Фалсафаи Кабирӣ фалсафаи мурғ аст. Ончуноне мурғ мехоҳад дар шоҳаншоҳии ӯ танҳо мӯру малах ва кирму шуллук бошаду бас. Ӯ ҳамеша ба ҳамаи ононе, ки аз вай болотаранд ва ба мардум маҳбубтаранд, бо чашми кина ва рашк менигарад. Далел? Бубинед, Муфассал…

ДАСТКАШӢ АЗ ИСТЕЪМОЛИ “САБРАЛГИН”

Ин даворо ман барои Кабирӣ ихтироъ карда будам. Мариз бо ин даво шифо ёфт ва ба худам ҳуҷум овард. Худо ба балои бад гирифтор кунад падархонди Муҳиддин – Эрдуғонро. Чун ӯ кафши писари ношудашро пеш гузошт ва оқ кард, Кабирӣ Муфассал…