«Мо ба ҷавонони кишвар ҳамчун нерӯи фаъолу боғайрат, ташаббускору созанда эътимоди зиёд дорем ва дар раванди бунёди ҷомеаи демократӣ ва ободу пешрафта ба онҳо такя мекунем».
Эмомалӣ Раҳмон
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон
Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои миллати тоҷик ҳамчун неъмати бузурги таърихӣ ва заминаи муҳими рушди давлатдорӣ, худшиносии миллӣ, таҳкими сулҳу ваҳдат ва пешрафти ҷомеа арзиши беназир дорад. Имсол мардуми шарифи Тоҷикистон 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро бо рӯҳияи баланди ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ ва дастовардҳои назаррас дар соҳаҳои гуногуни ҳаёти мамлакат таҷлил менамоянд.
Дар давоми солҳои соҳибистиқлолӣ бо ташаббус ва сиёсати созандаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба масъалаи ҷавонон ҳамчун нерӯи бузурги созанда ва ояндасози давлат таваҷҷуҳи махсус зоҳир гардидааст. Сиёсати давлатии ҷавонон яке аз самтҳои муҳими сиёсати иҷтимоии давлат ба ҳисоб рафта, ҳадафи он фароҳам овардани шароити мусоид барои таҳсилу тарбия, илмомӯзӣ, касбомӯзӣ, фаъолияти эҷодӣ ва иштироки фаъоли ҷавонон дар ҳаёти ҷомеа мебошад.
Дар тамоми суханрониҳо ва мулоқотҳои худ Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба рушди маънавию ахлоқӣ, маърифатнокӣ, тарбияи ватандӯстӣ ва ташаккули ҷаҳонбинии созандаи ҷавонон таваҷҷуҳи хосса зоҳир менамоянд. Зеро ҷомеаи солим пеш аз ҳама ба насли ҷавони солимфикр, донишманд, соҳибмаърифат ва масъулиятшинос ниёз дорад.
Мақсади асосии тарбия ташаккули ҳамаҷонибаи шахсият, баланд бардоштани маърифати сиёсиву ҳуқуқӣ, ахлоқӣ ва фарҳангии ҷавонон мебошад. Ҷавонон бояд дар баробари соҳиби дониш ва касб будан, ҳисси баланди худшиносии миллӣ, ватандӯстӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ дошта бошанд.
Имрӯз ҷавонон бояд тақдири худро бо дониш, меҳнат ва ташаббуси созанда муайян намоянд. Дар шароити ҷаҳонишавӣ ва рушди босуръати илму технология маҳз ҷавонони дорои тафаккури созанда, ҷаҳонбинии васеъ ва қобилияти истифодаи технологияҳои муосир метавонанд дар рушди давлат саҳми арзанда гузоранд.
Файласуфи маъруфи олмон Людвиг Фейербах гуфтааст: «Инсон фақат ҳамон вақт чизе ба даст меоварад, ки ба қувваи худ боварӣ дошта бошад». Ин андеша барои ҷавонони имрӯза низ аҳаммияти хос дорад. Ҷавон бояд ба қувваи ақл, дониш, меҳнат ва имкониятҳои худ бовар дошта бошад ва барои расидан ба ҳадафҳои созанда пайваста кӯшиш намояд.
35 соли Истиқлол нишон дод, ки вақте сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ пойдор бошад, ҷомеа метавонад ба корҳои бузурги созандагӣ даст занад.
Дар солҳои соҳибистиқлолӣ дар мамлакат роҳҳо, неругоҳҳои барқӣ, корхонаҳои саноатӣ, муассисаҳои таълимӣ, марказҳои тиббӣ ва иншооти муҳими иҷтимоӣ бунёд гардиданд. Рушди соҳаҳои саноат, энергетика, нақлиёт, маориф, илм ва технологияҳои иттилоотӣ имкониятҳои нави фаъолияти ҷавононро фароҳам овардааст.
Яке аз муҳимтарин лоиҳаҳои стратегии даврони соҳибистиқлолӣ НБО-и Роғун мебошад. Бунёди ин иншооти бузурги энергетикӣ барои рушди иқтисодии кишвар аҳаммияти калон дошта, рамзи иродаи созанда, истиқлолияти энергетикӣ ва бунёдкориву созандагии мардуми Тоҷикистон маҳсуб меёбад.
Ҷавонон бояд ин дастовардҳоро на танҳо ҳамчун мероси насли имрӯз, балки ҳамчун масъулияти худ дар назди наслҳои оянда қабул намоянд.
Дар марҳилаи имрӯзаи рушди Тоҷикистон масъалаи саноатикунонии босуръати кишвар аҳаммияти махсус пайдо кардааст. Дар ин раванд нақши ҷавонони дорои донишҳои техникӣ ва технологӣ хеле муҳим мебошад.
Имрӯз иқтисоди миллӣ ба муҳандисон, технологҳо, металлургҳо, геологҳо, барномасозон, энергетикҳо ва дигар мутахассисони ҷавон ниёз дорад. Тоҷикистон дорои захираҳои бойи табиӣ мебошад ва истифодаи самараноки онҳо бе иштироки мутахассисони баландихтисос ғайриимкон аст.
Аз ин рӯ, ҷавонон бояд ба омӯзиши илмҳои табиӣ ва техникӣ, аз худ намудани технологияҳои рақамӣ, забонҳои хориҷӣ ва касбу ихтисосҳои замонавӣ таваҷҷуҳи бештар зоҳир намоянд.
Барои ҷавонони Донишкадаи кӯҳию металлургии Тоҷикистон ин масъала аҳаммияти махсус дорад. Мутахассисони ҷавони соҳаи кӯҳӣ ва металлургӣ метавонанд дар омӯзиш ва истифодаи захираҳои маъданӣ, рушди истеҳсолот, ҷорӣ намудани технологияҳои муосир ва баланд бардоштани рақобатпазирии маҳсулоти ватанӣ саҳми назаррас гузоранд.
Яке аз омилҳои муҳими таҳкими ваҳдати миллӣ ва истиқлоли давлатӣ баланд бардоштани худшиносии миллӣ ва ҳисси ватандӯстии ҷавонон мебошад.
Ҷавонон бояд таърих, забон, фарҳанг ва арзишҳои миллии худро хуб омӯзанд ва онҳоро ҳамчун сарвати маънавии миллат ҳифз намоянд. Дар баробари ин, худшиносии миллӣ набояд моро аз дастовардҳои тамаддуни ҷаҳонӣ ҷудо созад. Баръакс, ҷавони худшинос бояд ҳамзамон ҷаҳонбинии васеъ дошта, аз дастовардҳои илму техникаи муосир истифода бурда тавонад.
Дар шароити ҷаҳони муосир муборизаи иттилоотӣ ва таъсири шабакаҳои иҷтимоӣ ба ҷаҳонбинии ҷавонон рӯз аз рӯз бештар мегардад. Аз ин рӯ, ҷавонон бояд саводи иттилоотӣ дошта, ҳар маълумотро бо ақли солим ва тафаккури интиқодӣ арзёбӣ намоянд.
Дар тарбияи насли ҷавон нақши омӯзгор ва муассисаҳои таълимӣ ниҳоят муҳим аст. Омӯзгор танҳо интиқолдиҳандаи дониш нест. Ӯ дар ташаккули ҷаҳонбинӣ, ахлоқ, ҳисси ватандӯстӣ ва масъулияти шаҳрвандии ҷавон нақши муҳим дорад.
Аз ин рӯ, мо — омӯзгорони Донишкадаи кӯҳию металлургии Тоҷикистон -вазифадорем, ки дар баробари додани донишҳои касбӣ, ҷавононро дар рӯҳияи худшиносии миллӣ, ватандӯстӣ, меҳнатдӯстӣ, масъулиятшиносӣ ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ тарбия намоем.
Мо бояд ҷавононро ба таҳқиқоти илмӣ, ихтироъкорӣ, навоварӣ ва ҷустуҷӯи роҳҳои нави ҳалли масъалаҳои истеҳсолӣ ҷалб намоем. Зеро кишвари азизи мо дар оянда ба мутахассисоне ниёз дорад, ки на танҳо соҳиби диплом, балки соҳиби андешаи нав, қобилияти эҷодӣ ва масъулияти баланди шаҳрвандӣ бошанд.
35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳар як шаҳрванди кишвар ҷашни бузурги миллӣ ва ҳамзамон марҳилаи муҳим барои андешидан дар бораи оянда мебошад.
Дар давоми 35 соли соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон роҳи пуршарафи давлатсозӣ, сулҳу ваҳдат, созандагӣ ва рушди иқтисодиро тай намуд. Имрӯз вазифаи мо аз он иборат аст, ки дастовардҳои Истиқлолро ҳифз намуда, барои рушди минбаъдаи давлат саҳми худро гузорем.
Ҷавонон ҳамчун қишри фаъол ва нерӯи бузурги зеҳниву созандаи ҷомеа дар ин раванд нақши калидӣ доранд. Дониш, касб, меҳнат, худшиносии миллӣ, ватандӯстӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ бояд асоси фаъолияти ҳар як ҷавони Тоҷикистон бошад.
Мо, ҷавонон ва омӯзгорони кишвар, бояд боварии Пешвои миллатро ба ҷавонон ҳамчун масъулияти бузург қабул намоем. Зеро ояндаи давлат ба дониш, ҷаҳонбинӣ ва фаъолияти созандаи насли ҷавон вобастагии зиёд дорад.
35-солагии Истиқлоли давлатӣ моро водор месозад, ки ба гузашта бо ифтихор назар намуда, ба оянда бо боварӣ қадам гузорем.
Раҳимзода ҲАЁТ
мудири кафедраи металлургия ва технологияҳои заргарии
Донишкадаи кӯҳию металлургии Тоҷикистон