Истиқлол танҳо як калима ё санаи одӣ дар тақвим нест; он тапиши дили миллат, нафаси озоди кӯҳсори симин ва парвози баландпарвози шукӯҳи тоҷик аст. Имрӯз, ки кишвари маҳбубамон ба истиқболи 35-солагии Истиқлоли давлатии хеш қадам мегузорад, дилҳо аз ифтихор меболанд ва фазои Ватан бо бӯи ваҳдату ободӣ амутар мегардад.
Сӣ ва панҷ сол муқаддам, дар остонаи як давраи нав, хуршеди озодӣ аз паси кӯҳсори сарбаланди Тоҷикистон сар кашид. Миллати соҳибтамаддуни мо пас аз печутоби сангини таърих, бо дастони пурмеҳнат ва иродаи оҳанин парчами хешро ба авҷи фалак барафрохт. Ин роҳ роҳи осон набуд, вале ҳар як қадами он бо садоқат, меҳри Ватан ва муҳаббати бепоёни фарзандони содиқи ин диёр паймуда шуд. Аз қатраҳои арақи ҷабини созандагон то табассуми масъулиятшиносонаи модарон — ҳамаву ҳама пойдевори ин кохи муҳташами озодиро мустаҳкам сохтанд.
Имрӯз Тоҷикистон ба диёри орзуҳо табдил ёфтааст. Аз нурборони Нерӯгоҳи барқи обии Роғун то кӯчаҳои гулпӯши пойтахт, аз саховати Хатлону Суғди пурбаракат то шукӯҳи беканори Бадахшони кӯҳсор ва сохтмонҳои бузурги аср — ҳама ҷо набзи пурҷӯши ҳаёт ва суруди созандагӣ ба гӯш мерасад. Истиқлол ба кишвари мо на танҳо ободиву оромӣ, балки эътимод ба фардои дурахшон ва ҷойгоҳи шоиста дар арсаи ҷаҳониро эҳдо намуд.
35-солагии Истиқлол — ҷашни камолоти маънавӣ, сиёсӣ ва фарҳангии мост. Ин санаи муқаддас ба мо хотиррасон мекунад, ки ваҳдату ҳамдилӣ бузургтарин қувваест, ки метавонад ҳар як орзуро ба ҳақиқат ва ҳар як заминро ба гулистон табдил диҳад.
Бигзор, Парчами Истиқлоли Тоҷикистон то абад дар фазои озоду мусаффои кишварамон бо ифтихор сарбаланд намонад ва чароғи маърифату ободии ин диёри биҳиштосо ҳеҷ гоҳ афсурда нагардад!
Шуҳратзода ШОҲРӮЗ
мутахассиси шуъбаи тарбия ва робита бо ҷомеаи Донишкадаи кӯҳию металлургии Тоҷикистон