Терроризм имрӯз яке аз хатарноктарин зуҳуроти ҷомеаи муосир ба шумор меравад, ки амният, субот ва тартиботи ҳуқуқиро дар бисёр кишварҳои ҷаҳон халалдор мекунад. Ин падида бо истифодаи зӯроварӣ, тарсу ваҳм ва куштори дастаҷамъонаи одамони бегуноҳ барои дастёбӣ ба ҳадафҳои сиёсӣ, идеологӣ ё динӣ амалӣ мегардад.
Аз ин рӯ, вокуниш ва мавқеи қатъии ҷомеа ва давлат дар маҳкумсозии терроризм аҳамияти хоса пайдо намудааст.
Моҳият ва хатарҳои терроризм: Аз рӯи моҳияти худ терроризм яке аз ҷиноятҳои хавфноктарини даврони муосир буда, танҳо характери миллӣ надорад, балки хусусияти байналмилалӣ касб кардааст. Амалҳои террористӣ на фақат ҷони инсонҳоро мегиранд, балки ба иқтисод, инфрасохтор, равони ҷомеа ва муносибатҳои байналмилалӣ зарбаи ҷиддӣ мерасонанд. Ҳадафи асосии террористон ноором сохтани вазъият, заиф намудани пояҳои давлатдорӣ ва аз байн бурдани арзишҳои инсонӣ, демократӣ ва ҳуқуқӣ мебошад.
Зарурати маҳкумсозӣ ва вокуниш: Маҳкумсозии ошкоро ва қотеъонаи терроризм аз ҷониби давлат, ҷомеа ва ҳар як шахси алоҳида яке аз шартҳои муҳимтарини мубориза бо ин вабои аср ба ҳисоб меравад. Вокуниши ҷомеа бояд дар он ифода ёбад, ки терроризм ва экстремизм ҳамчун зуҳуроти тамоман ғайриқобили қабул, зидди инсоният ва зидди арзишҳои миллӣ ва динӣ эътироф шаванд. Изҳороти расмӣ, мақолаҳо, барномаҳои тарғиботӣ ва маводҳои иттилоотӣ, ки терроризмро маҳкум мекунанд, дар ташаккули афкори ҷамъиятии зиддитеррористӣ нақши муҳим мебозанд.
Нақши давлат ва ҷомеа: Давлат бо қабули қонунҳо ва барномаҳои махсуси миллӣ, аз ҷумла қонунҳо оид ба муқовимат ба терроризм ва экстремизм, чораи ҳуқуқӣ ва ташкилӣ меандешад, то ин зуҳурот пешгирӣ ва маҳдуд карда шаванд. Ҳамин гуна санадҳо муносибатҳои вобаста ба ошкор, пешгирӣ ва аз байн бурдани сабабу шароите, ки боиси афзоиши терроризм мешаванд, ҳамоҳанг месозанд. Дар баробари ин, таъсири онҳо бе иштироки фаъолонаи ҷомеа, муассисаҳои таълимӣ, оила ва васоити ахбори умум пурра самаранок гардида наметавонад.
Хулоса: Бо дарназардошти паёмадҳои вазнини ҷиноятҳои террористӣ, мубориза бар зидди терроризм қарзи шаҳрвандӣ ва инсонии ҳар як аъзои ҷомеа ба шумор меравад. Зарур аст, ки ҷавонон бо рӯҳияи ватандӯстӣ, эҳтиром ба қонун, таҳаммулпазирӣ ва фарҳанги муколама тарбия ёбанд, то ба ғояҳои ифротӣ ва даъватҳои гурӯҳҳои террористӣ фирефта нагарданд. Танҳо тавассути ҳамбастагӣ, ҳушёрӣ ва маҳкумсозии қатъии терроризм аз ҷониби давлат ва ҷомеа метавон аз ин хатарҳои глобалӣ эмин монд ва сулҳу суботи пойдорро ҳифз намуд.
ТУЕВ ШОҲИН ШОЕВИЧ
мудири кафедраи математикаи олӣ ва зеҳни сунъӣ